English (United States)Nederlands - nl-NL
Home Blogs Cursus Uittredingen 17 februari 2008

Login



Cursus Uittredingen 17 februari 2008 Afdrukken E-mailadres
Read : 2822 times

Cursus Uittredingen 17 februari 2008Gisteren heb ik voor de zevende keer de Cursus Uittredingen gegeven. De dag begon met mooi morgenrood en er kwam geen water in de sloot, want het bleef schitterend weer. Ondanks dat de techniek in de ochtend niet meezat, was het toch een zeer geslaagde dag met veel bijzondere mensen in de cursus.

Een kijkje achter en voor de schermen:

Het begon ermee dat er bij de beamer een draad ontbrak om aan de laptop te sluiten. Ik probeerde andere aansluitdraden maar faalde hierin jammerlijk. De tijd vloog voorbij en ik ging de hulp van Wim inroepen - medewerker van DJOJ - die halsbrekende toeren moest uithalen om de tweede beamertas uit een volgestouwd hok te toveren. Hulde voor Wim! Hierin zat gelukkig wel de goede aansluitdraad en ik kon de beamer nu aansluiten.

Echter was het inmiddels al zo laat geworden, dat de cursus bijna moest starten. Normaal test ik ook het geluid voor de muziek en het beeld op de laptop, maar hier was geen tijd meer voor (ik had anderhalf uur voorbereidingstijd en die is vaak nodig wegens de gehele inrichting van het lokaal). Ik moet namelijk matrassen neerleggen en omhullen met een schoon laken, tafels uitklappen en neerzetten, stoelen naar binnen halen, de ramen afdekken voor tijdens de uittredingsoefening, de beamer aansluiten op de laptop en het grote witte scherm neerzetten, de cursusboeken enz. uitpakken en neerleggen én de muziek testen. Dat is best wat.

Enfin, toen ik de multimedia presentatie wilde starten, gaf het grote witte scherm alleen een maagdelijk lege Windows XP vlakte zonder de benodigde aanklikiconen. Watsgeburt??!

Nu ben ik wel handig met websites, maar niet handig met laptop instellingen, maar daar kwam als reddende engel een van mijn cursisten Rob, wiens beroep de IT is, dus een geluk bij een ongeluk. De laptop bleek dusdanig ontregeld, dat hij wel een kwartier moest software sleutelen om de gewenste PowerPoint presentatie te starten. Applaus volgde toen hem dat gelukt was. Maar toen diende het volgende technische probleem zich al weer aan. In het drukke DJOJ centrum had iemand kennelijk op de knoppen van de muziekinstallatie zitten drukken, waardoor de geluidsinstallatie op zijn hardst alleen maar een nauwelijks te horen volume gaf. In de tijdnood lukte het me niet de juiste programmaknop terug te vinden voor het normale geluid (en ik drukte op heel wat knoppen). Enfin, het werd dus beeld zonder (bijna zonder) geluid.

Ik heb de cursisten toegezegd de muziekcompilatie op een URL te zetten, dat ben ik aan ze verplicht. De volgende keer maar de communicatie tussen laptop en de beamer een dag van te voren testen, want dit was eens en niet weer.

Verder verliep de dag fijn. De cursisten luisterden met veel interesse naar elkaar en dat vind ik elke keer een warm bad, dat ieder er met zijn of haar ervaringen mag zijn.

De lunch was lekker, er was een heerlijke veganistische groente/tofu taartpunt voor mij klaargemaakt (o.a.) en de anderen hadden een variant met zuivel.

De cursisten bleken allemaal zeer bijzondere, eigen mensen met veel levenservaring. Wat ik heel grappig en sterk vind, is dat de cursisten elke keer weer op een bepaalde manier bij elkaar passen. Zo had ik deze dag de volgende mensen met geboortejaren: - die zich onbewust van wie er nog meer zouden komen, hadden aangemeld -

Man 1934, had de jappenkampen meegemaakt
Los van hem (!) vrouw 1936, had ook de jappenkampen meegemaakt (!)
Vrouw 1954 kon het erg goed vinden met man 1955 (!)
Man 1980 was samen met zijn maat 1978 gekomen (dus daar geen toeval, maar ze hadden wel weer een sterk verhaal hoe ze allebei op mijn cursus waren gekomen)
En man (1973) lag weer in mijn buurt 1967 en bleek keer op keer mijn boek DOOR HET RAAM tot in de details te kennen. Hij was ook nog eens goed in telepathie, want ik putte een paar keer uit mijn herinneringen en al voor ik die kon uitspreken, kwam hij met: was dat die keer dat je...? En ja, inderdaad!

Sceptici zien alles als toeval, ik zie dit als gestuurd toeval, want elke keer weer blijkt er een tendens in de groeps'geest' te zitten als ook bepaalde 'paren' die elkaar voor het eerst ontmoeten en veel (!) op elkaar lijken of naar elkaar toetrekken. Toeval bestaat niet!

De tijd leek vandaag extra hard te gaan en we liepen ook behoorlijk uit, er was gewoon té weinig tijd, en André opperde dat ik er misschien een avond aan kan vastplakken, en dat vind ik een heel goed idee. Zes uur cursus lijkt lang, maar er blijken elke keer zoveel ervaringen, vragen en interesses te zijn, dat zo'n avond erbij misschien wat meer soelaas biedt. Wordt overwogen!

Hieronder zie je een foto-impressie, er zitten ook foto's van Wilhelmina bij (Wilhelmina, bedankt!).












































Foto's Wilhelmina:






















 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen