De nachtmerries van Cees Renckens

RESULTAAT
1kwak tw klanknabootsend woord voor het geluid van kikkers, eenden, vh neerploffen ve weke massa enz.
2kwak de; m -ken 1 zo’n geluid 2 neergeworpen (brijachtige) massa
kwak·ken kwakte, h gekwakt ploffend werpen; ruw smijten

Van Lommel debiteert allerlei onzin over bewustzijn los van de hersenen, over de kwantummechanica, over orgaantransplantatie (waarvan hij tegenstander is) en beweert ook dat de dood pas drie dagen na de hersendood intreedt...De volstrekt onverdiende en kritiekloze aandacht die Van Lommel ten deel valt, brengt mij het beroemde gedicht van Gerard Reve over zuster Immaculata in herinnering. Dat ging immers zo:

ROEPING
(voor de Zusters van Liefde, te Weert)

Zuster Immaculata die al vier en dertig jaar
verlamde oude mensen wast, in bed verschoont,
en eten voert,
zal nooit haar naam vermeld zien.
Maar elke ongewassen aap die met een bord: dat hij
vóór dit, of tegen dat is, het verkeer verspert,
ziet 's avonds reeds zijn smoel op de tee vee.
Toch goed dat er een God is.

(Uit: Het Zingend Hart, 1973)

[...] Ik had Van Lommel in het toenmalige Actieblad tegen de Kwakzalverij al eens beticht van een 'premorbide kwakzalverspersoonlijkheid' (AtdK 113.4, (juli 2002), p.2-4). De wartaal, die hij destijds in The Lancet publiceerde, liet mij geen andere mogelijkheid dan hem als wegbereider voor veel paranormaal bijgeloof te zien.

De nachtmerries van antikwakfundamentalist Cees Renckens

Column Lambèrt de Kwant


Aat de Kwant

Doctor Cees Renckens, voorzitter van de vereniging tegen de kwakzalverij ligt in zijn bed te woelen en kan de slaap maar niet vatten. Hij denkt aan zijn dissertatie, "Dwaalwegen in de geneeskunde", uitgegeven door uitgeverij Bert Bakker. In dit 462 pagina's tellende boek bespreekt hij uitvoerig eerst de verschillende definities van kwakzalverij, alternatieve geneeskunde, complementaire additieve/ holistische geneeskunde en dergelijke. Daarna geeft hij een beknopte geschiedenis van de kwakzalverij, die eindigt rond 1973, als de opmars van de 'alternatieve geneeskunde' begint. Het schrijven en de research voor dit boek had hem vele nachtelijke uren gekost, maar de verwachting dat het boek zeker zou aanslaan en een bestseller worden, had hem vleugels gegeven. Nu, enkele jaren later, moet hij verdrietig vaststellen dat zijn levenswerk hem niét die zo fel begeerde roem en publiciteit heeft gebracht. Ook zijn andere publicaties werden maar matig ontvangen.

En dan die eeuwige kritiek op zijn kruistocht tegen al die kwakzalvers ofwel alternatieven, uiteraard voornamelijk afkomstig van dat stelletje domme beoefenaren van die flauwekul. Iedereen die werkzaam is in de alternatieve sector, zoals homeopaten en acupuncturisten, worden door hem ontmaskerd en aan de kaak gesteld als gevaarlijk voor de volksgezondheid. Ja, want, vindt hij (en hij voelt hoe de woede hem in zijn greep neemt) het zijn allemaal oplichters! Ze hebben immers niets te bieden dan alleen maar bedrog en ellende!

Toegegeven, hij heeft een heel scherpe pen, maar wie niet horen wil moet maar voelen, toch? Hij doet dat immers met de beste bedoelingen: bescherming en verbetering van de volksgezondheid. Daarom moet er heel, heel hard stelling worden genomen tegen die akelige kwalzalvers. Die oplichters moeten verdreven worden, punt. Gewoon een Berufsverbot voor alternatief werkende artsen – die moet hun bul worden afgepakt zodat hun gevaarlijke praktijken onmogelijk worden gemaakt.

Dan is het echt onbegrijpelijk en verdrietig dat zelfs de Koninklijke Maatschappij voor Geneeskunde (KMG) hem afviel in hun blad Medisch Contact van september 2006. Toen tikte hoogleraar virologie Prof. dr. J. Galama, hem stevig op de vingers: Renckens had het ook voor reguliere collega's en medisch hoogleraren te bont gemaakt met zijn ongenuanceerde veroordelingen – zoals dat werd genoemd. Zie ook:

http://www.iocob.nl/tegengif/renckens-gecorrigeerd-4.html

Maar Renckens trekt zich niets aan van die kritiek. Als zelfs regulieren zich tegen hem keren voelt hij zich juist gesterkt in zijn gelijk – die lui hebben er ook niks van begrepen!

Zo gaat hij nog een stapje verder: ook over patiëntenorganisaties van aandoeningen zoals ME en Burnout stort de voorzitter de druiven van zijn gramschap uit omdat zij, volgens hem, slechts erkenning zoeken voor hun zelfbedachte leed – het zit immers allemaal tussen hun oren – en ze zijn natuurlijk alleen maar uit zijn op de centen zoals van arbeidsongeschiktheidsuitkeringen. Ook de producenten van onduidelijke vitaminepillen en mineralen zijn in zijn ogen nep, ook die zijn er op uit alleen maar hun eigen zakken en die van de kwakzalvers vullen. Maar dat mag volgend jaar niet meer… gelukkig maar… hij slaakt een zucht van verlichting…

Maar desondanks kan Cees Renckens maar niet in slaap komen, vooral niet als hij denkt aan de kritiek op zijn proefschrift. Neem nu die vermaledijde nitwit van een homeopaath (de titel arts is hem niet waardig!), ene C.F.Stolper, die destijds de euvele moed had de onderzoeksmethode die Renckens hanteerde onzorgvuldig en vooringenomen te noemen. Volgens hem maakte Renckens zich schuldig aan "onwetenschappelijk" onderzoek. Hoe durft-ie dat te beweren! Hij, Renckens, dé deskundige bij uitstek op dit gebied, zou niet weten wat echt wetenschappelijk onderzoek inhoudt?

Cees Renckens gaat z'n bed maar even uit en loopt naar het raam, maar de duisternis en de stromende regen stemmen hem ook niet bepaald vrolijk. Niet dat er tegenwoordig veel reden tot vrolijkheid is – maar waar hij echt chagrijnig van wordt is het ongehoorde succes van het boek van die nep-cardioloog,die Pim van Lommel. Doodziek wordt van hij van die in zijn ogen arrogante kwast met die belachelijke ideeën. Waarom in vredesnaam werden van diens boek "Eindeloos bewustzijn" maar liefst meer dan 110.000 verkocht en staan er vele vertalingen ervan op stapel, terwijl er van zijn eigen boek slechts twee drukken verkocht zijn, dwz circa 2200 exemplaren? Negen weken na de verschijning waren er van Van Lommels boek nota bene al 50.000 exemplaren over de toonbank gegaan, terwijl de kerk in Velp waar het boek ten doop werd gehouden te klein was om alle belangstellenden te herbergen. Die Van Lommel is inmiddels een veelgevraagd man in het lezingencircuit en lieveling van dominees, priesters, ietsisten en andere zweverige idioten, terwijl hij, Cees Renckens, de onvermoeibare strijder tegen kwakkers met hun zalvende stemmen, het met kleine zaaltjes en kleine oplagen moet doen. Cees Renckens wordt steeds kwaaier en schenkt maar weer een borrel in. Het helpt in ieder geval even maar als arts weet hij dat z'n maagzuur dan ook weer gaat opspelen.Tja, hij heeft nou eenmaal een vrij grote zuurgraad. Vonden ze in z'n studietijd ook al: Cees, heb je weer eens zure pruimen gegeten?

Die van Lommel moét verd… de mond worden gesnoerd en eigenlijk zouden zijn boek en al die andere kletsboeken over die zogenaamde bijna-doodervaringen (hersenspinsels zijn een beter woord...) gewoon verboden moeten worden, zei hij tegen een collega. "Maar… uh… collega", zei die, "dat kan niet in een democratie!" Dat was staan op Cees' zijn zere tenen. "Wèl als het om de volksgezondheid gaat," had hij gesnauwd. "Ja maar", had de collega gezegd, "als mensen daar nou troost in vinden.." "Kletskoek!" had Renckens gedacht, "wat een dom gedoe. Dood is dood en dat is dat. Die moet je gewoon aanvaarden – zo zit het leven nu eenmaal in elkaar. Je moet juist blij zijn dat je dood mag gaan. Het boek is dan uit. Zo maak je ruimte voor de nieuwe generatie. Als je dat niet aanvaarden wilt, ben je niet volwassen..."

Ja, hàrd moet je zijn, bikkelhard, net zoals tegen die toverkol Jomanda. Die wordt nu toch maar mooi aangepakt en daar hadden ze het glas op geheven, zelfs op de TV door zijn vriendje Jan Willem Nienhuys van Skepsis. Weliswaar was de familie van Sylvia Millecam het helemaal niet eens met deze actie, maar ja, het algemeen belang gaat voor, toch? En misschien, mijmerde de voorzitter, komt er ook nog eens een moment dat we kunnen drinken als we Van Lommel betrappen op nog grovere fouten dan hij al begaan heeft. Die leutert immers de grootste kul bij elkaar over "bewustzijn los van de hersenen", over de kwantummechanica, over orgaantransplantatie (waarvan hij dan wel zegt geen tegenstander van te zijn maar toch zijn bedenkingen heeft – geklets natuurlijk) en hij beweert ook nog eens dat de eigenlijke dood pas drie dagen na de hersendood intreedt.

Gewone, normale dokters, die zoals het hoort rustig en buiten de publiciteit op reguliere wijze hun vak beoefenen, neen, die halen de krant niet of komen niet op de buis, maar die Van Lommel is er niet van weg te slaan. Iedere keer die kop van die man op tv… je dag is meteen verpest, bah... En ongelooflijk toch, het blad Medisch Contact interviewde Van Lommel in het Kerstnummer 2008 over diens verwerpelijke opvattingen. Die man is gewoon een gevaar voor de volksgezondheid en is minstens even erg als dat mens Jomanda.

Cees Renckens stapt zuchtend weer in bed, maar weet dat hij toch niet slapen kan. Hij had Van Lommel in het toenmalige Actieblad tegen de Kwakzalverij er al eens van beticht een 'premorbide kwakzalverspersoonlijkheid' te bezitten. Kijk maar naar die wartaal, die de man destijds in The Lancet publiceerde. Het liet hem geen andere mogelijkheid dan die Van Lommel als wegbereider van veel paranormaal bijgeloof aan de kaak te stellen. Moet je je voorstellen wat die malloot beweert:onze hersenen zouden functioneren als een soort radio die een deel van het non-lokale bewustzijn opvangt. Dat proces begint op het moment van de conceptie, waaruit je dus kunt opmaken dat-ie ook tegen abortus is. Maar wat je ook doet, hoe grof je hem ook bejegent, zijn succes lijkt alleen maar groter te worden. Om nachtmerries van te krijgen...

Maar, Renckens' vereniging tegen de kwakzalverij gaat door met de strijd! Zij heeft zich gericht tot de Nederlandse Vereniging voor Cardiologie met het verzoek zich publiekelijk te distantiëren van de 'wetenschappelijke visie' van hun (rustend) lid. Dat zou een mooie afgang zijn. Kunnen we weer het glas heffen. Maar hij besefte dat zoiets wel minder makkelijk zou gaan dan met die andere kwakzalvers… "Van die man krijg ik ook nog eens een delirium," dacht Cees somber en schonk nog eens in. Het afschuwelijke New Age-kwakzalversblad Ode (moest eigenlijk ook verboden worden!) besteedde belachelijk veel aandacht aan Van Lommel en liet deze ook nog eens op een congres opdraven. Nu Cees Renckens hieraan dacht kreeg hij prompt weer last van maagzuur. Nee, het zat hem niet bepaald mee en hoewel die rechtszaak tegen kol Jomanda een succes leek te worden, moest hij bitter vaststellen dat de kwakzalvers en alternatieven steeds meer de overhand krijgen. Zijn vereniging zou hier in ieder geval krachtig tegen protesteren en zorgen dat er Kamervragen over werden gesteld. Wat die Van Lommel hier trouwens van denkt? Toch 's nagaan.

Cees dacht ook nog even aan een ander succesje. Hij had toch maar mooi Skepsisprominent Jan Willem Nienhuys binnen weten te halen en aangesteld als hoofdredacteur van de website van zijn vereniging, en die had toen prompt Renckens' schimp-artikel tegen Van Lommel van maart 2008 opnieuw op het internet geplaatst. Zie:

http://www.kwakzalverij.nl/1052/Nogmaals_Van_Lommel

Ja, die Nienhuys is een man naar zijn hart. Die had destijds ook Ilja Maso, Hoogleraar Wetenschapstheorie aan de Universiteit voor Humanistiek, onder uit de zak gegeven. Maso had het boek "Onsterfelijkheid: van twijfel naar zekerheid" gepubliceerd en dat kun je als humanist natuurlijk niet maken, want voor elke rechtgeaarde humanist is onsterfelijkheid een superbelachelijk idee! Nienhuys schreef toen op een weblog van Skepsis: "De Universiteit voor Humanistiek gun ik natuurlijk wel een professor in de zweefkunde, maar het is me een raadsel dat diens leeropdracht 'wetenschapstheorie' heet. Daarmee maakt de UvH zich onsterfelijk belachelijk.." Zijn conclusie was: "Na de eerste pagina van dit boek blijkt al dat verder lezen overbodig is." Prima kerel dus, die Nienhuys. Hoe botter in zijn schrijfsels over anderen, hoe beter! Het is tenslotte oorlog en als inquisiteur moet je wel bikkelhard zijn. Het doelt heiligt de middelen, nietwaar?

Na deze bevredigende conclusie viel Cees Renckens eindelijk in slaap maar... werd korte tijd later badend in zijn zweet wakker. Een nachtmerrie... Pim van Lommel was minister van Volksgezondheid geworden in het nieuwe kabinet Maso... En ze hadden hem, Renckens, gevraagd hoogleraar in de Donquichotterie te worden...