Op deze zondag met het schitterende weer, en terwijl in mijn woonplaats Scheveningen 100.000 mensen naar de Red Bull Knock Out Race keken, gaf ik alweer de zesde cursus Uittredingen. Ook deze dag was weer bijzonder met enthousiaste cursisten uit Kalmthout (België), Oudewater en Beverwijk.
Zoals bij de andere dagen vloog de dag voorbij. Er zouden vier cursisten komen, maar een had op vrijdag wegens familieomstandigheden moeten afzeggen. Het was dus een klein groepje, maar wat ik in het onderwijs op de particuliere scholen ook altijd merkte: een 'klas' is altijd vol, ook al heb je maar één leerling. Op het Stebo had ik wel eens een klas met een leerling. Deze drie cursisten hadden genoeg te vertellen en met elkaar te delen.
Wat opvalt is dat de cursisten altijd uit alle beroepsgroepen en achtergronden komen. Vandaag kwamen ze uit de autosector, beautysector en energiesector. De interesse in uittredingen is universeel net zoals de ervaring zelf.
Een cursist vertelde een ervaring die ik heel mooi vond. Hij was eens een keer met familie en kinderen in de tuin en daar was net een jong kauwtje bezig met zijn eerste vlieglessen. Het plofte op de grond en de kinderen vonden het zo zielig en wilden hem in een doosje stoppen om hem te verzorgen. Maar hij, Rob, zei tegen de kinderen: "Hoe ging dat dan met jullie? Jullie moesten toch ook leren lopen? En dat doe je nu eenmaal met vallen en opstaan. Zet dat kauwtje maar weer op het dak, dan zorgen de ouders er wel voor." Dat deden ze. De ouders gingen vervolgens door het kauwtje te prikkelen van het dak te vliegen. En dat ging met vliegen en opstaan.
Kort daarop had hij toen hij in bed lag een visioen, een soort uittreding. Hij was opeens zelf het jonge kauwtje, hij ervoer hoe het voelde met zijn vleugels te klapwieken, te vliegen, volkomen reëel. 's Ochtends werd hij wakker en dacht: "Hee, waar zijn mijn vleugels nou?"
Zulke dingen bewijzen keer op keer dat wij allen met elkaar verbonden zijn, mensen met mensen, mensen met dieren, mensen met de natuur, mensen met de kosmos. Als wij liefde en betrokkenheid voelen bij de ander, dan zijn wij die ander. Wie dat snapt, ziet dat wereldvrede mogelijk kan zijn als iedereen dit zou zien.
We moeten het hier doen met elkaar, want als we het hier niet kunnen doen, dan ook niet aan de andere kant. Maar het is ook belangrijk om je terdege te realiseren dat voor ieder het leven hier eindig is. Dit is niet ons definitieve thuis, dat is de astrale wereld, waar we steeds terugkeren. Als je je herinnert dat het materiële niet iets is om aan vast te houden, kun je echt een vrij mens zijn, en vrij als een vogel, vrij als een kauwtje. Het bewust omgaan met uittredingen kan de zaken in het juiste perspectief zetten. Je leert aardse dingen te relativeren, niemand hoeft in feite bang te zijn, want de geest is onsterfelijk en heel. Ook mensen in gevangenissen zijn geen gevangenen als ze dit maar beseffen en leren. Ze kunnen zo in geest door het raam vliegen en werelden verkennen. Niemand kan je leven nemen, hoogstens alleen je fysieke lichaam.
Ik geef deze cursussen heel graag en vind het leuk allerlei verschillende mensen te ontmoeten. Je eigen wereld wordt er ook een stuk groter door en die was al zo groot.
Foto's bij deze dag:
)
)
)
)
)
